Title            เมื่อยองเบเป็นน้องหมา 2
by               pop
Pairing       TEDTOP feat. YB
Rating        PG
 


a/n:     แด่เจ้าของวันเกิดวันนี้ค่ะ แก่ไปอีกปีแล้วน้าาาาาา อิอิ
 
 
 


++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
 



สิ่งที่ต้อนรับเท็ดดี้ตอนที่เปิดประตูห้องเข้ามาคือเสียงเห่ารัวอย่างน่ากลัวของยองเบ และกลิ่นอะไรบางอย่างไหม้

เขาไม่เสียเวลาถอดรองเท้า รีบวิ่งไปยังต้นเสียงทันที

และสิ่งที่เห็น ก็ทำให้แทบหยุดหายใจ

ซึงฮยอนที่เปลือยท่อนบนกำลังพยายามเอาเสื้อตัวเองตบลงบนเตาที่ไฟลุกท่วม มียองเบวิ่งวนไปมารอบๆ แล้วเห่าเสียงแหลมอย่างหวาดกลัวสุดขีด

คนที่เข้ามาใหม่ได้สติ เขาถลาไปคว้าถังดับเพลิงแบบติดตั้งในบ้านมา แล้วฉีดเคมีสีขาวลงบนเปลวไฟสีส้มที่กำลังไหม้เสื้อของซึงฮยอน

เด็กหนุ่มผงะหนี ปล่อยเจ้าเสื้อที่น่าสงสารไว้บนเตา ยองเบร้องลั่น แล้ววิ่งหนีไปซ่อนที่ไหนซักแห่ง

แม้จะเป็นเพียงชั่วเวลาไม่ถึงนาที แต่มันยาวนานนักในความรู้สึกของเท็ดดี้

เปลวไฟดับไปแล้ว คนรักของเขาหอบฮักพิงกำแพงหน้าซีดเผือดเหงื่อแตกท่วมตัว เขาเองก็หอบ แต่เพราะความตกใจมากกว่า เมื่อตั้งสติได้ เท็ดดี้ก็พยักเพยิดไปทางซากเตาแล้วเอ่ยถามด้วยเสียงแหบๆ

“นั่น... อะไรน่ะ”

เขามองตาเด็กหนุ่มผิวขาวที่ตอนนี้รูดตัวไปนั่งหมดแรงกับพื้น ซึงฮยอนมองดูซากกระทะกับเสื้อไหม้เกรียมบนเตาแล้วกลืนน้ำลายฝืดคอก่อนจะตอบ

“เต้าหู้ทรงเครื่อง….”

เงียบ.... ทั้งสองคนหายใจหอบมองดูซากไหม้เกรียมนั้นเงียบๆ

เท็ดดี้ทิ้งกระป๋องดับเพลิงลงบนพื้นแล้วทำเสียงอือออในลำคอ

“เต้าหู้ทรงเครื่อง...?” เขาหันไปหรี่ตามองแฟนหนุ่มที่ยังนั่งพิงกำแพงอยู่กับพื้น ซึงฮยอนพยักหน้าให้ ยังไม่ละสายตาจากซากเตา เท็ดดี้ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นบ้าง พลางหัวเราะหึหึ

“เต้าหู้ทรงเครื่อง....”

สุดท้ายก็หัวเราะออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ บ้านเกือบไฟไหม้เพราะซึงฮยอนทำเต้าหู้ทรงเครื่อง เสียงหัวเราะเหมือนโรคติดต่อ เพราะไม่นานเด็กหนุ่มก็หัวเราะตามเขา เสียงหัวเราะของสองคนดังประสานกันไม่หยุด เท็ดดี้ลงไปกอดตัวเองกลิ้งหัวเราะกับพื้นแล้ว ตอนที่รู้สึกถึงลิ้นชื้นๆ เลียที่แก้ม เขาลืมตามอง และเห็นยองเบก้มเลียหน้า ดวงตากลมโตฉายแววตำหนิ

“ยองเบอา...”

เขารวบตัวเจ้าหมาเล็กมากอด

“ป๊ะป๋าซึงฮยอนของแกทำเต้าหู้ทรงเครื่อง”

เจ้าตัวเล็กทำเสียงงี๊ดง๊าด มันเอาขาหน้าดันอกเขา พยายามขืนตัวออก ดูก็รู้ว่ายังหงุดหงิดอยู่ แต่เท็ดดี้ไม่สนใจ เขาฟัดแก้มมันไปที

“ป๊ะป๋าซึงฮยอนของแกเกือบทำไฟไหม้บ้านแล้วยองเบ นี่ถ้าป๊ะป๋าเท็ดดี้กลับมาไม่ทันแกคงเป็นหมาย่างไปแล้ว”

ยองเบเห่าเสียงแหลมแล้วงับมือเขา เท็ดดี้หัวเราะ

“ยองเบอา... ต่อไปแกต้องดูแล ไม่ให้ป๊ะป๋าซึงฮยอนเข้าครัวอีกนะ”

อะไรบางอย่างลอยมาโดนหัวเขา หันไปก็เห็นซึงฮยอนปั้นกระดาษหนังสือพิมพ์เป็นก้อนกลมแล้วปาใส่

“พี่อ่ะ ไปสอนอะไรยองเบแบบนั้น”

เจ้าตัวดียังฉีกหนังสือพิมพ์แล้วปั้นปาใส่ เท็ดดี้หลบ

“นายนั่นแหละ คิดยังไงถึงได้เข้าครัว”

เท็ดดี้ตอบกลั้วหัวเราะ เขาปล่อยยองเบ แล้วเอาก้อนกระดาษปากลับ ซึงฮยอนยิ้มเหนื่อยๆ

“ไม่รู้”

“บ้านเกือบไหม้แล้วเห็นมั้ย ยองเบเกือบเป็นเด็กกำพร้าแล้ว ไม่สิ ฉันเกือบจะเป็นกำพร้าแล้ว ถ้ามาช้ากว่านี้อีกนิด”

ซึงฮยอนปามาอีก เขาก็ปากลับอีก ยองเบเริ่มวิ่งไล่ก้อนกระดาษที่หล่นเกลื่อนไปมา เมื่อมันเริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศในบ้านผ่อนคลายลง

“กำพร้าบ้าอะไร” ซึงฮยอนตวัดเสียงใส่

“กำพร้าเมียน่ะสิ” เท็ดดี้หัวเราะก๊ากดังลั่น เมื่อ เมีย ที่ว่าถลึงตาใส่แล้วม้วนหนังสือพิมพ์ที่เหลือเป็นแท่งคลานมาไล่ตีเขา

“พูดอะไรน่าเกลียด” เท็ดดี้ปล่อยให้ซึงฮยอนตีไปสองสามทีก่อนจะรวบข้อมือซึงฮยอนไว้แล้วเอาก้อนกระดาษชุ่มน้ำลายยองเบยีตัวขาวๆ จนเปื้อนเป็นจ้ำๆ พลางหัวเราะหึหึอย่างพออกพอใจ

“ยองเบ ดูป๊าแกนะ” เขาเรียกเจ้าหมาเล็กมาร่วมวง ซึ่งมันก็ตรงเข้าเลียเนื้อตัวซึงฮยอนอย่างยินดี ทำเอาอีกฝ่ายหงายหลังลงไปดิ้นหนีด้วยความจั้กจี้

“แล้วคิดยังไงถึงทำเต้าหู้ทรงเครื่อง” เท็ดดี้ดึงซึงฮยอนขึ้นมานั่งดีๆ ทั้งสองยังนั่งอยู่บนพื้นห้องครัว เหนือหัวเป็นเตาแก๊สกับกระทะและเสื้อที่ไหม้ไฟจนแทบไม่เหลือซาก

“ก็... วันนั้นเห็นพี่บ่นอยากกิน แล้ววันนี้ก็วันเกิดพี่นี่นา...” คนตัวขาวก้มหน้า ตอบเสียงหงุงหงิง เท็ดดี้หัวเราะพร้อมกับส่ายหน้า ในที่สุดก็ทนไม่ได้ ดึงซึงฮยอนมาหอมแก้มฟอดใหญ่

“ขอบคุณนะ” เขาบอก คนที่แก้มเริ่มแดงๆ หันมามองตาโต

“แต่ผมทำเละ”

“แค่นายคิดจะทำให้ พี่ก็ดีใจแล้ว”

มือใหญ่ยีผมนุ่มๆ ของคนตัวขาวจนยุ่งกว่าเดิม ก่อนยันตัวลุกขึ้นยืน

“มา... ไปอาบน้ำอาบท่าซะ นายตัวเลอะหมดแล้ว”

ซึงฮยอนจับมือใหญ่ที่ยื่นมาให้แล้วยืนขึ้นบ้าง

“แต่... ครัวเลอะขนาดนี้ เก็บก่อนไม่ดีเหรอ”

เท็ดดี้โบกมือไปมาก่อนจะเดินเข้าไปสำรวจความเสียหายใกล้ๆ

“ไปเถอะ พี่เก็บเอง” เขาเอาเท้าเขี่ยถังขยะออกมาจากใต้ซิงค์ล้างจาน

“ได้ไง ผมเป็นคนทำเละ ผมต้องเก็บสิ” ซึงฮยอนเริ่มดึงเศษเสื้อไหม้ๆ ออกจากเตาเกรียมๆ พลางเบ้ปาก

“ไปอาบน้ำเหอะ พี่ทำเอง” เท็ดดี้มองขำๆ แต่ซึงฮยอนส่ายหน้าให้เขา

“เก็บเสร็จค่อยอาบ” ซึงฮยอนหน้าแดง

“พี่ก็......ไปอาบด้วยกันไง” พูดจบก็ปล่อยให้เท็ดดี้ย่อยประโยคนั้นคนเดียวแล้วเสไปแงะซากอะไรต่ออะไรดำๆ ออกจากเตาไฟ

คนแก่กว่าอมยิ้มแก้มพอง ก้มลงสบตากับลูกหมาเล็กที่นั่งมองอยู่แล้วยักคิ้วให้ข้างหนึ่ง

ยองเบเอาหางฟาดพื้นเป็นการตอบกลับ

 
 
 
 






เช้าวันรุ่งขึ้น เท็ดดี้ตื่นเพราะเสียงยองเบเห่ารัวๆ

“โอ๊ยยย เว้ยยย ยองเบเห่าอะไรกันนะ”

และเสียงต่ำๆ ของคนที่เมื่อคืนนอนข้างๆ โวยวายใส่เจ้าตัวเล็ก

“เลิกเห่าได้แล้ว หนวกหู!!!”

ซึงฮยอนเอ็ดหมาเล็กเอาอีกรอบก่อนจะทำอะไรปึงปังๆ ในครัว

เท็ดดี้บิดขี้เกียจ เขาคว้ากางเกงมาสวมแล้วเดินออกไปดู

คนตัวสูงเอนไหล่พิงกรอบประตู มองยองเบที่งับขากางเกงนอนตัวยาวของซึงฮยอนไว้ไม่ยอมปล่อย

“โอ๊ยย ยองเบ ฉันแค่จะต้มน้ำ ต้มน้ำเข้าใจมั้ย แค่กดปุ่มแบบนี้ ปิ๊บ เสร็จแล้ว เห็นมั้ย ไม่ได้จะทำอะไรซักหน่อย ปล่อยโว้ยยยย”

ซึงฮยอนเดินไปทั่วครัวโดยลากหมาเล็กที่งับขากางเกงถูลู่ถูกังไปด้วย

เป็นภาพที่น่าดูไม่หยอก

และเท็ดดี้อดหัวเราะไม่ได้

แล้วก็โดนเอาน้ำพรมใส่

“นี่ พี่ หัวเราะอะไร ฮะ? หัวเราะอะไรครับ?” ซึงฮยอนหน้าตามู่ทู่เปิดน้ำในอ่างล้างจานวักสาดเขา ท่าทางหมั่นไส้เต็มแก่ แน่นอน ยองเบยังไม่ปล่อยขากางเกงของคนตัวขาว เจ้าหมาเล็กทำเสียงงื้ดง้าดแต่ยังงับปากแน่น

เท็ดดี้ยิ่งหัวเราะ และซึงฮยอนยิ่งวักน้ำสาด

“เพราะพี่นั่นแหละ สั่งสอนอะไรกันไว้ นี่ ดูซิ ดูลูกพี่ซิ ดูมันทำ มาแกะเลยนะ มาแกะด้วย” ซึงฮยอนยกขาข้างนั้นขึ้น มีหมาเล็กลอยติดขึ้นมาครึ่งตัว

เท็ดดี้ยิ่งหัวเราะหนักกว่าเก่า และเสียงหัวเราะดูเหมือนจะเป็นโรคติดต่ออีกครั้ง เพราะไม่นานซึงฮยอนก็เริ่มหัวเราะบ้าง เขาวางเท้าข้างที่มีลูกหมาติดลงแล้วเริ่มหัวเราะ เสียงหัวเราะประสานกันดังไปทั่วบ้าน

แม้แต่ยองเบเองก็หมุนหางเป็นวงด้วยเช่นกัน....

ถึงแม้ปากมันจะยังงับติดขากางเกงอยู่ก็เถอะ....


 
 
 
 
 
 

Happy Ending
 
 
 
 
ขอบคุณมากค่า

ชอบคู่นี้ ม้ากมาก

แอบหลงรักตั้งแต่ อ่านตอนที่แล้วอ่ะ 555

น่ารัก ทั้งคู่เลย

ไม่อยากนึกตอนอาบน้ำ

เขิลลลลลลลลลลลลลลลลล

จะรอตอนใหม่ของคู่นี้นะคะ

#11 By Viky (210.1.31.28) on 2011-09-28 09:48

* ช่วยป๊างับขาอีกข้าง

ขี้นมาตอนแรก ๆ ก็เป็น AU ไปซะละ ...ภาพคุณเชวที่จะไม่มีวันได้เห็นในชีวิตจริง

กับฉาก อ่ามมมมม นสพ.จิ้มโนมมมม ~ * หอน

เป็นภาพพี่ชายกะน้องชายอุ่นๆ น่ารักๆ (น่าจิ้มโนมมม)

ต้องขอขอบพระคุณป๊อปซางที่ตัดช้าบตอนฉากห้องน้ำออกไป มิฉะนั้นคงหลออนนนนน ~

เค้ารู้สึกว่าเรื่องนี้มันเข้ากันดีกับคุณนาย เหมือนเป็นไซด์สตอรี่ของคุณนายยังไงไม่รุ

ป๊อปซางเอามาฟีเจอร์ริ่งกันซักวันจิ่ๆ ๆ * เลียแข้งเลียขาประจบ

ว่าแต่ว่า... "เต้าหู้ทรงเครื่อง????" * ทำท่าสงสัยหัวย่น

มาโบโทฟุอ่ะนะ

คนอย่างนั้นอ่ะนะ ?????????????

พี่เท็ดเนี่ยน้าาาาาาาา ????????????????????????????

* เลียนมอุ่นๆแล้วลงไปช่วยป๊าเบ้เกาะขา ชซย.

#9 By เจสั้นลูกป๊าเบ้ (171.4.48.78) on 2011-09-24 01:47

ยองเบนี่ทำหน้าที่ได้ดีจริงๆ
55+ สงสัยกลัวบ้านจะไฟไหม้อีกสินะ :)
ไม่แน่ก้ออาจจะกลัวเป็นหมาย่างซะเอง

#7 By lanlaa (58.9.220.113) on 2011-09-18 18:27

เต้าหูทรงเครื่อง เชวค่ะ เชว เอิ่ม

เค้าทำเป็นนะ *ยกมือ* พาเค้าไปอยู่บ้านเชวกับป๋าดิ

อยากเจาะรูห้องน้ำดูอะ แต่ก็มาชัดตรงที่ป๋าไม่ได้ใส่กางเกงเนี่ยละ อร๊ายยยยย ทำไรกันนะ >//<

ยองเบเป็น้องหมาแสนรู้มาก ป๋าสอนครั้งเดียวจำได้เลย
เป็นฟิคอวยพรวันเกิดที่น่ารักมากๆเลยค่ะพี่ป๊อป

สสวก.ย้อนหลังป๋าเท็ดดี้ด้วยคนค่า่double wink

#6 By flylifeg on 2011-09-17 17:14

ยองเบ๊ ยองเบ >.<b
มาอยู่กับเจ่เจ๊เต๊อะ //คว้าหมับ

HBD หนุ่มเท็ดดี้จ้า -///-/

#5 By พันพันจัง (101.109.4.185) on 2011-09-17 01:31

โอยยยยย ... ขำท้องแข็ง

ยองเบก็ฉลาดซะ ... แต่เหนือสิ่งอื่นใด

ซึงฮยอนเปลือยท่อนบน ... แม่เจ้า

ตามด้วยเท็ดดี้เปลือยท่อนล่าง ... อุ๊!!!

ขอบคุณป๊อบซังค่ะ ^^

#4 By tanoi on 2011-09-16 16:21

ยองเบเกือบเป็นเด็กกำพร้าแล้ว //เค๋าขอรับเลี้ยงง น้องหมายองเบให้นะค่าป๋าเท็ดดี้ อิอิ

น้องหมายองเบ ฉลาดดด น่ารักกกกกเชื่อคำฟังป๋าเท็ดดี้ ห้ามซึงฮยอนเข้าครัววว กลัวต้องเป็นหมากำพร้าเหรอจ๊ะ 555+









HAPPY BIRTHDAY TEDDY ;-; *หาเต้าหู้ทรงเครื่องกินฉลองวันเกิดพี่หมี ^ ^

ขอบคุณค่าป๊อบซังง สำฟิควันเกิดพี่เทด ยิ้มแก้มปริ

#2 By NuuPhueng on 2011-09-14 18:06